Papryka jest warzywem obecnym w kuchniach całego świata. Nic dziwnego – jest wyjątkowo bogata w witaminy i minerały posiada smak, którego nie da się zastąpić niczym innym.
Papryka wyjątkowo mocno wpisała się w charakterystykę niektórych nacji. Dawnymi czasy Meksykanie wyrzekali się papryki tylko w ramach heroicznych postów. Kto odmawiał sobie przyjemności jedzenia chili ten uznawany był za świętego…
A dziś trudno wyobrazić sobie Węgrów bez papryki. Dla nich jest nie tylko pokarmem, ale integralną częścią ich życia. Kochają swoją kuchnię, a najbardziej cenią sobie w niej paprykę. Mają nawet powiedzenie: „Jedna papryka dla teściowej, druga dla matki a trzecia dla żony”. Joseph Wechsberg, który jest gastronomem-podróżnikiem mówi, że być Węgrem to znaczy być w stanie permanentnego delektowania się.
Warzywo to jest prawdziwą skarbnicą witamin przeciwutleniających, które hamują proces starzenia się wszystkich komórek organizmu i chronią przed nowotworami. Dlatego papryka sprzyja przedłużeniu młodości i zachowaniu ładnej i zdrowej cery oraz sił witalnych mimo upływu lat.
Papryka (Capsicum), inaczej zwana pieprzem tureckim jest rośliną warzywną z rodziny psiankowatych. Psiankowate to wielka grupa roślin obejmująca również ziemniaki, pomidory i oberżyny. Istnieją setki odmian papryki od słodkich do wyjątkowo ostrych, w kolorach od niemal białego do czarno-bordowego.
Owocem papryki jest trzykomorowa jagoda o okrągłym, bądź wydłużonym kształcie, zwyczajowo nazywana strąkiem.
Papryka jest źródłem cennych witamin – zawiera wyjątkowo dużo witaminy C, a także B, A i E oraz związków mineralnych (wapń, fosfor, potas, żelazo i magnez). Zawiera też cukier i białko. Ostry smak papryki jest spowodowany obecnością alkaloidu kapsaicyny, którego zawartość w owocach różni się w zależności od gatunku papryki i sięga maksymalnie 0,8%.
Kapsaicyna występuje w szczególnie dużych ilościach w nasionach i przegrodach wewnątrz owocu papryki, dlatego zazwyczaj usuwa się je. Miąższ nadaje specyficzny aromat różny dla poszczególnych odmian.
Ojczyzną papryki jest Ameryka Środkowa i Południowa. Pierwszy raz zaczęto ją uprawiać na Wyżynie Meksykańskiej około 9 tysięcy lat temu. Papryka długo pozostawała tajemnicą Ameryki, aż do chwili kiedy jej nasiona pod koniec XV w. przywędrowały do Europy za sprawą wyprawy Kolumba – przywiózł je hiszpański lekarz Chanca. Zawitała ona początkowo tylko do Hiszpanii, potem za udziałem żeglarzy i kupców, rozprzestrzeniała się na cały kontynent. Tak rozpoczęła się wędrówka papryki przez kuchnie całego świata.
Początkowo papryka była ozdobą ogrodów europejskiej arystokracji. Turcy rozpowszechnili jej uprawę w podbitych przez siebie krajach, a szczególnie docenili ją Węgrzy i Bułgarzy, dla których stała się potrawą narodową.
Podobne:
- Pomidory a uroda Kosmetyczki i naukowcy zgodnie twierdzą, że pomidory odmładzają. Działają od środka i od zewnątrz – warto jeść sporo pomidorów i przetworów pomidorowych, ale działają także „okłady” z plasterków pomidora na......
- Pomidory z zdrowie Pomidory są nieocenionym źródłem likopenu – czerwonego barwnika należącego do rodziny karotenoidów. Ta substancja ze względu na swoje niezwykłe właściwości od kilku lat święci triumfy w medycynie i kosmetologii. Niestety......
- la vanille – wanilia – vaynilla – mały strączek Historia rozpowszechnienia wanilii związana jest z napadem konkwistadorów hiszpańskich na Meksyk w XV wieku. Najeźdźcy odkryli i zachwycili się pysznym, aromatycznym napojem, nazywanym przez Azteków „Tlilxochitl”. Była to czekolada, w......
